Error message

Deprecated function: The each() function is deprecated. This message will be suppressed on further calls in menu_set_active_trail() (line 2404 of /customers/3/f/c/bikas.org/httpd.www/includes/menu.inc).

Haku en Nesing, anderhalf jaar later...

Januari 2017

Haku en Nessing zijn twee dorpen vlakbij de gekende Langtangregio die vorige jaar door de aardbeving volledig verwoest werden. Vijf weken later brachten we toen als eerste levensnoodzakelijke hulp en begonnen we aan de heropbouw door het geven van tijdelijke schoolklassen en tijdelijke woningen.

In December l.l. keerde ik terug samen met Ngawa Tamang, een bevriende jonge berggids die ik al ruim 20 jaar ken. Als voormalig inwoner van Haku spreekt hij de lokale Tamang-taal, een aan het Tibetaans verwante taal. Met mijn kennis van het Nepalees is het moeilijk om met de mensen van deze Tamangdorpen een gesprek te voeren.

We bezochten eerst Nessing het kortst bij de weg, toch nog drie uur stappen. Hier hadden de meeste mensen gebruik gemaakt van de bouwpakketten die we hen hadden geleverd. Eerst hadden ze de stalen constructies verankerd en het dak er op bevestigd. Het was aan hen om de muren op te vullen met lokaal materiaal. Ze gebruikten hout en zinken platen die overbleven na de aardbeving. Sommigen, hoewel deze woningen tijdelijk zijn tot ze aan de definitieve heropbouw kunnen beginnen, waren zeer mooi afgewerkt. Anderen hadden door hun beperkte mogelijkheden het noodgedwongen simpel moeten houden.
Die nacht overnachtte ik in zo’n aardebevingsbestendig huisje en alsof het zo moest zijn was er tegen de ochtend een kleine aardbeving. We werden eventjes door elkaar geschud maar veiliger konden we hier niet zitten.

De mensen van Nessing waren ons zeer dankbaar voor de al geleverde hulp iets wat in een Tamang gemeenschap niet vlug wordt geuit. Die dag was de EDO (Education District Officer) in het dorp aangekomen. Hij is verantwoordelijk voor alles wat betrekking heeft met onderwijs in deze regio. Vandaag werd de nieuwe schoolraad van het dorp verkozen zoals elke twee jaar.


Verkiezing nieuwe schoolraad in Nessing

Na het zingen van het nationaal volkslied en het benadrukken van het belang van degelijke scholing werd overgegaan tot de eigenlijke verkiezing. Er werd ten slotte voor een nieuwe voorzitter gekozen. Zowel de voormalige als de huidige voorzitter werden onder de katta's (gebedssjaals) bedolven en men verkoos eveneens de 8 andere bestuursleden waarvan 50% mannen en 50% vrouwen.

Voor mij was dit een gelegenheid om de dorpsgemeenschap toe te spreken. Ik feliciteerde de mensen die hun bouwpakket goed hadden benut en moedigde de enkelingen aan die hun huizen nog verder moesten afwerken.

De hoop die we een jaar geleden hadden om ook de resterende 36 gezinnen te helpen met een tijdelijke woonst konden we niet waarmaken. De regering en lokale instanties werkten helemaal niet mee en we werden hopeloos van het ene naar het andere bureau gestuurd. Zelfs die week deden we nog tevergeefs een laatste poging.
Eerlijkheidshalve lichtte ik de mensen hierover in en men herkende en begreep de situatie. De mensen zagen af van individuele steun en uitte unaniem hun wens om iets voor de gemeenschap te doen. Men zou heel graag een nieuwe school willen voor de 66 kinderen van hun dorp die nu nog steeds in een heel eenvoudig, tijdelijk gebouw zitten. Ik beloofde niets maar hield me voor om te zien wat mogelijk was.
De gemeenschap gaf aan dat ze bereid is om mee te helpen bij het transport (dragen van de goederen vanaf de weg) en dat ze willen mee bouwen aan een school. De EDO gaf te kennen dat er zeker voor de eerste 5 jaar geen geld is om in deze regio te investeren in de heropbouw van scholen. Met een gevoel van hoop verliet ik Nessing en werd door vele mensen uitgezwaaid. Men drukte mij nogmaals op het hart dat ik hun zeker niet mocht vergeten.


Later ging ik in Dhunche op zoek naar informatie en kwam bij de lokale ngo LACCoS (Langtang Area Conservation Conccern Society) terecht die ons willen helpen bij het bouwen van een schooltje. De eerste plannen werden gemaakt, de lokale gemeenschap werd uitgenodigd, een architect werd aangesproken en naar Nessing gestuurd en er werd informatie ingewonnen over de mogelijkheden. De bal is aan het rollen gegaan, hopelijk recht op zijn doel af.

Nessing heeft een wens uitgesproken en ik wil aan de kar trekken om deze wens te verwezenlijken. We dromen hardop: "we willen een schooltje in Nessing bouwen".

Na Nessing bezocht ik Sano Haku en zag dat men ook daar volop aan de heropbouw van het dorp bezig was.

Dan vervolgde ik mijn weg naar Haku, het dorp waar mijn project begon. Hier was de heropbouw aan een trager tempo bezig want hier waren de omstandigheden nog moeilijker. Haku ligt het verst verwijderd van de weg en de hoogteverschillen om het dorp te bereiken zijn hier het grootst. De mensen van Haku hadden extra steun nodig om hun bouwpakketten tot aardbevingsbestendige huizen om te bouwen. In november leverden we zinken platen en zagen dat de mensen deze nu één voor één gingen ophalen en deze de lange weg naar hun dorp droegen.
Sommigen hadden al een degelijk huis kunnen bouwen, de anderen konden er nu pas echt aan beginnen. Uiteindelijk kunnen 27 gezinnen uitkijken naar een veiligere, tijdelijke woonst. De 4 tijdelijke klaslokalen die we in de zomer van 2015 lieten bouwen worden nog steeds goed gebruikt hier is een deftige school ook noodzakelijk.

Die dag was er in Haku de verkiezing van een nieuw schoolcommité en bleef de voormalige voorzitter, Purna aan de macht. Ik werd uitgenodigd om op de ereplaats te zitten en kreeg talrijke katta's. Ook hier hoopt de schoolraad dat er vlug een verbetering van het schoolgebouw komt en ook hier beloofde ik niets maar hoop ik mee met deze Tamang gemeenschap die me nauw aan het hart ligt. Ik nam afscheid van Haku en met mijn rugzak vol ideeën, vragen, wensen en vooral hoop keerde ik terug naar Dhunche en later terug naar België.

Het begon met een droom, een wens en nu komt het echte werk eraan. We beginnen met een school in Nessing .... en daarvoor hebben we de hulp van de dorpsgemeenschap nodig maar ook jullie steun hebben we heel hard nodig.

Elke financiële gift is welkom om deze droom waar te maken.
Steun BIKAS op BE32 2200 7878 0002 met vermelding HAKU

Namaste,
Betty Moureaux