Inwijding van het ezelspad op 14 oktober 2017

Met z’n twintigen na een 7 daagse voettocht van Phedi naar Ghorepani, met een bezoek aan Poon Hill (mooie zonsopgang) en dan omlaag naar Nayapul waar een bus ons Beni bracht. Daar aangekomen, we hadden nog maar juist een stoel genomen om even te gaan zitten met een “lemon soda”, was de secretaris van het constructiecommité al aanwezig om ons te verwelkomen en het programma van de inauguratie van het ezelspad ‘s anderendaags te bespreken.(de tam-tam gaat daar heel snel)

We hadden begrepen dat we zouden afgehaald worden aan het hotel maar dat bleek uiteindelijk niet het geval. We zijn dan maar op eigen initiatief naar het afgesproken punt gegaan. Vanaf de oversteek over de rivier hoorden we de fanfare al toeteren en zagen we een menigte mensen. Het leek wel of alle mensen van de bovenliggende dorpen aanwezig waren.

Feestelijke opening van het vernieuwde Ezelspad


Na een eerste toespraak en de nodige bloemenkransen en rode verf (zonder rood poeder geen feestelijkheid) was het aan ons om het gebruikelijke rode lint door te knippen en de gedenkplaat te onthullen. Hierna werden we uitgenodigd om het ezelspad te beklimmen. En dat na 7 dagen trappen op en af tijdens de voettocht, je kan je wel iets indenken.
Even ter herinnering ongeveer 500 m hoogteverschil, vroeger een bergpaadje van nog geen halve meter breed nu een pad van 2 meter breed , 1,315 km lang en 1663 traptreden.

Iets over halfweg was er een pauze en drinkwater voorzien. Hier is ook een overdekte plaats voor de gebruikers van het pad. Vanaf hier is ook de afsplitsing naar de school in Majhafant gemaakt en we hebben deze dan ook genomen. Deze afslitsing is 355 m lang en bestaat uit 423 treden. Boven aangekomen nog even rusten voor we naar de plechtigheid een beetje verder meegenomen werden. Heel het plein zat vol met mensen, mannen, vrouwen, kinderen, jong en oud. Gelukkig kregen we een stoel aangeboden in een lommerijke omgeving want de zon brandde als nooit tevoren.

Toespraken en dans


Zoals bij elk feest werden er toespraken gehouden afgewisseld met dansen van jonge dames en meisjes. Er werden ook diploma’s uitgereikt aan ieder die een bijdrage geleverd had aan de bouw van het pad.
Om af te sluiten werden wij ook ten dans gevraagd waar de bevolking meer van genoten heeft dan wijzelf. Waarschijnlijk hadden ze dat nog nooit gezien. Nadien werden we uitgenodigd op de lunch (4 uur in de namiddag). Ik kan u verzekeren dat deze door elke deelnemer gesmaakt en zeer geaprecieerd werd.

Een uurtje later gingen we via de rijstvelden af naar het punt waar het ezelspad boven aankomt en daalden af naar het beginpunt en in de schemering terug naar het hotel, moe maar voldaan en blij dat ook dit project zoveel mensen heeft geholpen.

Jill en Karel