Bezoek aan de scholen van Haku

Een verslag van Bikas voorzitster Betty Moureaux

Eind november ging ik met het schoolhoofd van Thulo Haku, Dawa Norchung Tamang, op bezoek naar de vier bergdorpen van Haku: Nesing, Sano Haku, Haku Besi en Thulo Haku.
We namen de publieke bus die sinds kort dagelijks tussen Kathmandu en Haku Besi rijdt. Een grote vooruitgang voor de mensen van deze regio maar van een aangename rit is er helemaal geen sprake.

Iedereen en alles mocht mee tijdens deze helse rit die bijna negen uur zou duren.
De bus zat afgeladen vol, de gangen opgevuld met zakken vol goederen en onder de zetel een hoop kippen. Na de stop in Trisuli lag ook het dak vol met zakken met daarbovenop nog enkele mensen.

We passeerden twee waterkrachtcentrales die men in de Trisuli rivier aan het bouwen is. De ene met de steun van de Chinezen en de andere met de steun van de Koreanen. Beide zorgen voor heel wat elektriciteit maar anderzijds ook voor een immense vernieling van de natuur.

De nieuwe "weg" naar Haku


De laatste loodjes wegen het zwaarst en zeker hier was het laatste stuk van de busrit een ware nachtmerrie. Landverschuivingen en modderstromen hadden diepe groeven in de aarden weg aangebracht. We werden dan ook serieus door elkaar geschud en de afgrond leek soms gevaarlijk dichtbij te komen. Ik was heel blij toen we net voor het donker onze eindbestemming bereikten.

Hier begon de tocht naar Thulo Haku. We staken de brug over en begonnen aan de ruim 800 meter hoge klim in het licht van onze zaklampjes.
De avond was al goed gevorderd toen we puffend en zwetend de eerste huizen van Thulo Haku bereikten. We namen onze intrek in het huis van Dawa’s ouders en we kregen al vlug een heerlijke dhal bath voorgeschoteld. En zoals het in Nepal gebruikelijk is kruipt men na het eten onmiddellijk onder de lakens.

Met de kippen op stok en met de kippen vroeg op. Bij het eerste daglicht kwam er beweging in het dorp en gingen Dawa en ik op weg naar de school. Ik kon met eigen ogen vaststellen hoe goed men gevorderd was met de constructie van het vierklassen gebouw. Men had duidelijk goed gewerkt en de ruwbouw was zo goed als klaar. Op dit ogenblik lagen de werken stil omdat er in deze periode feesten zijn en de arbeiders dan terug naar hun familie keren.


Spoedig zullen de werkzaamheden hervat worden en men hoopt dat na een paar maanden alles klaar zal zijn, vertelde Dawa mij met enige fierheid. Men bouwt nu vier klaslokalen en pas als deze volledig klaar zijn, bekijken we of we en wanneer we nog een verdiep erop kunnen plaatsen. De constructie is er alleszins op voorzien.


De school is vragende partij en de financiële steun van de lokale regering is reeds aangevraagd. Pas als dit met zekerheid wordt toegezegd, bekijken we hoe we verder kunnen werken want ook dan zal onze steun nodig zijn.
We besloten om nieuw schoolmeubilair te voorzien zodat men in het nieuw schoolgebouw ook met deftige schoolbanken en dergelijke kan werken.

Dawa liet zijn lijsten zien van hoeveel mensen er betrokken waren bij het transport van de goederen en bij de bouw van de school.

Schoolhoofd Dawa Norchung en Lopsang Tamang, voorzitter van het schoolcommité

Enkele cijfertjes:
Er werden 1200 dagen gratis werk geleverd door de mensen van Thulo Haku, voornamelijk door het dragen van goederen maar ook met het fijn kappen van grote stenen. De stenen werden van een hoger gelegen gebied gehaald en naar het dorp gedragen om daar in kleine stukken fijn gekapt te worden.
50 werklieden, waaronder voornamelijk geschoold personeel, komen van elders, 30 arbeiders zijn van het dorp. 1600 werkdagen werden er voor dragers betaald.
Er werden 20 vrachtwagens met zand aangevoerd, 18 vrachtwagens met cement, 8 vrachtwagens met metaal voor onder andere het gewapend beton. 80 dragers droegen de houten deuren en vensters vanaf Dhunche, dat betekent 800 meter omlaag en dan weer terug 800 meter omhoog. 500 dragers waren nodig om de geleverde goederen van Haku Besi tot Thulo Haku te brengen. Gedurende 87 dagen werd er gebruik gemaakt van 24 ezels die onder andere 1850 zakken cement naar boven brachten. Het was een indrukwekkende lijst.

Onderweg naar Nesing, Langtang in de achtergrond.


Nadat we alles goed bekeken hadden samen met Lobsang Tamang, de voorzitter van de schoolgemeenschap, gingen we op weg naar Nesing. Na anderhalf uur bereikten we dit dorp en zagen dat men hier bezig was met het bouwen van een schooltje vlak naast onze school.
Men had hiervoor steun gekregen van de lokale regering. Het was duidelijk dat dit gebouw minder stevig was dan dat wat wij gerealiseerd hadden. Eenmaal als dit gebouw klaar is, zal men in totaal over vier klassen beschikken verdeeld over twee naast elkaar gelegen gebouwen.
Ook in Nesing hoopt men binnen enkele maanden de nieuwe gebouwen te kunnen gebruiken.
Hier kwam de vraag om stevige deuren en vensters te krijgen voor hun schooltje. We bekijken dit nog.

Na de lunch vervolgden we onze weg naar Sano Haku waar we door de vensters konden piepen van het schooltje dat we daar bouwen. Doordat het grote vakantie was, waren ook hier geen schoolkinderen aanwezig.

Onze laatste stop van de dag bracht ons terug 800 meter naar beneden tot bij de school van Haku Besi. De schoolborden die we hier een half jaar geleden hadden geschonken, werden door Karpol Tamang, het schoolhoofd, met plezier getoond.


Op zijn vraag hadden we een projector van België meegebracht. De VUB had ons een afgeschreven maar nog degelijke en zeer goed werkzame projector meegegeven. Met veel zorg had ik deze in mijn handbagage meegesleept en ik was heel blij toen na het inschakelen er licht uit de projector kwam.
Video van het bezoek aan de werf van de nieuwe school in Thulo Haku


Naast al het materiële wat we voor deze vier dorpen gedaan hebben en nog van plan zijn te doen, zullen we in samenwerking met CEPP trainingen voorzien voor de leerkrachten en dit met aanvang vanaf half april.

En hier eindigde mijn uitstap naar de Haku dorpen. We sloten af met een dhal bath en toosten op de goede werken die men hier had gedaan. Met een goed gevoel stapte ik de volgende dag op de bus die me terug naar Kathmandu moest brengen.
De geur van de meereizende kippen en de hobbelige weg konden mijn humeur niet verpesten. Ik had een lange weg afgelegd maar het zien van wat we samen in deze afgelegen bergdorpen nabij de Langtangregio al gerealiseerd hebben, geeft mij de kracht om verder te gaan.

We hebben al veel bereikt maar er is nog veel te doen.

De boodschap die ik meekreeg van de mensen van de vier Haku dorpen was: “bedank zeker iedereen die heeft mee geholpen om ons te steunen”. Bij deze stuur ik een grote dhanyabad aan alle sponsors en sympathisanten!

Wil jij ons steunen dan kan dit op de rekening van Bikas vzw BE32 2200 7878 0002 met vermelding HAKU.

Betty Moureaux
Voorzitster Bikas



Kalender 2020

Haku Kalender 2020


Het nieuwe schooljaar is begonnen en dan weten we dat het nieuwe jaar niet meer zo veraf is. Ook voor 2020 hebben we een mooie en praktische wandkalender samengesteld.
Met dank aan de fotografen Els, Dirk, Davy, Lieve en Erwin voor de prachtige foto’s en met dank aan Dirk voor het zet- en drukwerk.

Voor 15 euro (+ verzendingskosten) geniet je een jaar lang van deze mooie Nepalfoto’s en steun je mee het Haku project.
Vorig jaar konden we ruim 350 kalenders verkopen. Met de opbrengst werden de toiletten aan de school in Sano Haku gebouwd. Ook nu hopen we op een flinke afname wat welgekomen is voor de schoolbouw in Thulo Haku.

Wil jij graag zo’n kalender voor jezelf of om als geschenk te geven, stuur dan een mailtje met je gegevens naar betty@bikas.be. Wij zorgen er dan voor dat de kalenders op de juiste plaats terecht komen.

Kalender 2020